Καινούγρια όνειρα

Μην ψάξεις να με βρεις, σε παλιούς δρόμους και λημέρια. Δε θα με βρεις πλέον εκεί.
Καινούργιοι δρόμοι, καινούργια στέκια, καινούργια μυαλά.
Βάζω στόχους, κυνηγάω ξανά όνειρα και συλλέγω χαμόγελα για την καινούργια χρονιά.
Μπερδεύω τα θέλω και τα πρέπει με τον δικό μου τρόπο, για να γίνει αυτή η χρονιά η τελευταία και η καλύτερη εδώ κάτω.
Για πρώτη φορά βάζω πρόγραμμα! Κρέμεται εκεί, με κοιτά και χαμογελά.
Θέλω να τελειώσω φέτος – Πρέπει να ασχοληθώ με τα μαθήματα

Θέλω να αδυνατήσω – Πρέπει να γυμναστώ

Θέλω να περνάω καλά – Πρέπει να ζω

Θέλω – Πρέπει… Έτσι πάει και έτσι θα το κάνω. Θα κυνηγήσω τα θέλω μου για μια φορά, με τα πρέπει που θέλω να ακολουθήσω. Θα τα κάνω ένα μπέρδεμα ονείρων και χρωμάτων, μέχρι να τα πετύχω.

Εύκολο; Όχι.

Εφικτό; Ναι!!!

Όνειρα, χρώματα, πρέπει, θέλω, φαντασία, χαμόγελα, συγκίνηση όλα μαζί στο μίξερ.
Για να δούμε το αποτέλεσμα…

Σίγουρα θα μοιάζει λίγο με τους πίνακες της Josephine Wall, που τόσο μου αρέσουν και αποφάσισα να είναι το θέμα της καινούργιας μου εμφάνισης. Αυτός που διάλεξα για την ανάρτηση είναι το παζλ που έφτιαξα και στολίζει το καθιστικό μου.

υγ. Τελικά ένα ταξιδάκι 10 ημερών πίσω, όταν το έχεις ανάγκη είναι απαραίτητο!!

Πόσο ακόμα;

Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα που σ΄ έχουνε πικράνει
Ανήσυχο μου αλάνι πότε θα βρεις λιμάνι τόση ντροπή δεν φτάνει
Το κόλπο αφού δεν πιάνει ετούτο το σεργιάνι γέμισε μυστικά.

Ψέματα, ανώφελα μπερδέματα, ψεύτικα κανακέματα
Και χρυσά στέμματα φτιαγμένα από χαρτί
Ολόκληρη η Γη γέμισε με γκρεμούς και ρέματα
Κάνε τα πάντα απόψε να θυμίζουνε γιορτή
Γιορτή και πανηγύρι, μην κάνεις το χατίρι
Σ΄ αυτούς που θέλουνε να πιουν του κόσμου όλη τη γύρη
Μοιάζει δειλία η σιωπή μα κι οι φωνές άκουτες γίναν γραφικές
και όσο μένεις έτσι θα είσαι πάντα στο κοστούμι ένας λεκές
και στο χαρτί τους μια μουτζούρα, γυρίζεις σαν τη σβούρα!

Γι αυτό άλλαξε στάση το σίδερο κολλάει στη βράση
Και πάμε φίλε μου μαζί από μηδενική βάση
Η βολή μας και η βολή τους επιτέλους να χαλάσει
Μπας κι αλλάξει της πορεία της η πλάση.

Πες να πάει να γαμηθεί η κάθε εκδοχή
Που θέλει να κοιμάσαι χωρίς καμία ενοχή
Να πάει να γαμηθεί αυτό είναι μια αρχή
Να γίνει η νύχτα μέρα, κουβάρι η κλωστή.

Αγρίμια που σε σκιάζουν στα όνειρα σου
Κερί που λιώνει η ζωή σου τώρα πια
Σημάδι βάζεις για να βρεις τα βήματα σου
Γκρεμός μπροστά σου ένα σάλτο κι άντε γεια
Ανύπαρκτη μου μοιάζει η μορφή σου
Και φοβισμένο σκύλο που εκάνε ζημία
Κοιμάσαι και ξυπνάς μα η ψυχή σου
Σ΄ ένα κρεβάτι δεμένη με σκοινιά

Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα που σ΄ έχουνε πικράνει
Ανήσυχο μου αλάνι άντε να βρεις λιμάνι, ντροπή να μη σε φτάνει
Θα βγάλουμε φιρμάνι, να πάψουν να σε κυνηγούν νονοί και πολισμάνοι.

Κοίτα που φτάνει μια ματιά σου καθαρή για να γίνει η ανατροπή
Πάψε όλα να τα ρίχνεις στην κακή ανατροφή
Και να γίνεσαι τροφή μασημένη για θηρία
Γίνε φίλε μου στροφή στην δική τους την ευθεία

Μην είσαι εύκολη λεία κι είναι η δυσκολία
Σ΄ αυτούς που θέλουν να σε δουν να πέφτεις μ΄ ευκολία.

Δείχνει δειλία αδιαφορία κι ο φανατισμός δικός τους χορηγός
Δεν γουστάρουνε να είσαι του μυαλού σου ο αρχηγός
Θα ΄σουν όμως στρατηγός στη δική σου τη θητεία
Κι ο μεσίτης του Θεού στη μικρή σου ενορία.

Να κι η ετυμηγορία , ένοχος εσύ, αθώα τα θηρία
Γι΄ αυτό μη βάζεις μες΄ το αίμα σου αυτή την υπνηλία
Που σου φέρνει απραξία, θα ΄σαι πάντα το παιδί που χει κάνει αταξία.

Πες να πάει...

Πόσο ακόμα...

Απουσία

Κάτι τέτοιες ώρες, ακόμα μου λείπουν οι συζητήσεις μας…

Τελικά, όταν έχεις ανταλλάξει με κάποιον αληθινές κουβέντες, όσος καιρός και να περάσει, πάντα θα υπάρχουν στιγμές που θα εύχεσαι να γυρίσει εκείνη η εποχή.