Δεν είμαι άνθρωπος που του αρέσει να γκρινιάζει. Αλήθεια! Δεν είμαι! Κάποιες φορές όμως φτάνω στα όρια μου. Νοιώθω πως περνάω τη γραμμή που μπορώ να βλέπω την αισιόδοξη μεριά. Βαρέθηκα το «κάθε εμπόδιο για καλό». Βαρέθηκα το εμπόδιο και ψάχνω το καλό. Ψάχνω να πιαστώ από κάπου.
Δεν αφήνω το μυαλό μου να χάνεται στα άσχημα. Τα διαγράφω. Και εδώ μιλάμε μόνο για τα προσωπικού περιεχομένου θέματα, ας μην πιάσουμε άλλα, που η διαγραφή δεν είναι η καλύτερη λύση. Προσπαθώ να περνάω καλά, και περνάω.
Όμως, όταν με βλέπεις να χορεύω πολύ, να ανησυχείς. Είμαι παιδί του χορού, αλλά στους τοίχους του σπιτιού μου, έξω έχω πολλά όρια. Χτες είχα σπάσει μέσα μου, αλλά μόλις συνειδητοποίησα πως μέσα σε όλα δεν έχασα ευκαιρία να χορέψω ένα χορό, που έξω από τις κλειστές πόρτες του σπιτιού, πιστεύω πως είναι καθαρά αντρικός, κατάλαβα πως πέρασα τα όρια της αντοχής μου.
Δεν αφήνω το μυαλό μου να χάνεται στα άσχημα. Τα διαγράφω. Και εδώ μιλάμε μόνο για τα προσωπικού περιεχομένου θέματα, ας μην πιάσουμε άλλα, που η διαγραφή δεν είναι η καλύτερη λύση. Προσπαθώ να περνάω καλά, και περνάω.
Όμως, όταν με βλέπεις να χορεύω πολύ, να ανησυχείς. Είμαι παιδί του χορού, αλλά στους τοίχους του σπιτιού μου, έξω έχω πολλά όρια. Χτες είχα σπάσει μέσα μου, αλλά μόλις συνειδητοποίησα πως μέσα σε όλα δεν έχασα ευκαιρία να χορέψω ένα χορό, που έξω από τις κλειστές πόρτες του σπιτιού, πιστεύω πως είναι καθαρά αντρικός, κατάλαβα πως πέρασα τα όρια της αντοχής μου.
(Τι έκανα για πάρτη μου, τι έκανα για μένα;)
Το μυαλό μου αυτή τη στιγμή είναι διαλυμένο. Μετά από το χτεσινό ξενύχτι-χορό-λίγο ποτό, έχω κοιμηθεί μόνο 2,5 ώρες. Όταν το πρωί, μετά από μάταιες προσπάθειες να ξανακοιμηθώ, αποφάσισα να σηκωθώ και είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη του μπάνιου τρόμαξα. Μάτια κατακόκκινα, δέρμα κάτασπρο. Η επιστροφή των βρικολάκων! Και δε μου έφτανε που ήμουν κομμάτια από την έλλειψη ύπνου, πήγαμε και στη θάλασσα και πιάνει εκεί ένα αέρας, που είχαμε την άμμο σχεδόν να μας μαστιγώνει. Κι εκεί που ήμουν σίγουρη πως θα κοιμηθώ σήμερα το βράδυ, ξαπλώνω κατά τις 11 που τα μάτια μου δεν έμεναν πλέον ανοιχτά και στις 12 ήμουν πάλι όρθια.
Αυτή τη στιγμή δεν έχω επικοινωνία με τίποτα. Όλα γίνονται μηχανικά. Το μυαλό δεν δουλεύει και πώς να δουλέψει; Νοιώθω όλο μου το σώμα κουρασμένο, ακόμα και η διαδικασία πληκτρολόγησης μου φαίνεται κουραστική διαδικασία. Τα μάτια μου τα νοιώθω βαριά. Ετοίμασα κάτι να πιω να με βοηθήσει να κοιμηθώ. Κι ελπίζω να τα καταφέρω. Είμαι που είμαι χάλια ψυχολογικά, όλη αυτή η σωματική ταλαιπωρία δε με βοηθάει να νοιώσω καλύτερα.
Ελπίζω όλοι να έχουμε ένα όμορφο βράδυ. Κι όσοι δεν είναι καλά να ξεκουραστούν και αύριο να είναι όλα πάλι όμορφα!
Καληνύχτα! :)
2 σχόλια:
να επιμείνεις στην ξεκουραση, ακόμα κι αν δεν κοιμασαι!
ξαπλωσε και δες μια ταινια, διαβασε ένα βιβλίο, χαζεψε απλά..
εστω κι αν καθεσαι ακινητη στο κρεββατι, η σωματική ξεκουραση ειναι αναγκαία..
σε φιλω
(κι εδω ειμαι, το ξερεις..)
Το ξέρω κι ευχαριστώ :)
Δημοσίευση σχολίου