Αδελφική σκάλα

Χτες με είδατε που προσπαθούσα να ανεβάσω τη διάθεση μου, δε με είδατε;

Σήμερα φρόντισαν κάποιοι να την ξαναρίξουν κάτω. Πολύυυυ κάτω.

Μερικές βουτιές στη θάλασσα και πολύ κολύμπι με βοήθησε να ηρεμήσω λιγουλάκι. Αλλά μετά από τόσο πολλά, μόνο η θάλασσα δεν είναι αρκετή.

Αλλά επειδή ήμουν αποφασισμένη να μην αφήσω τον εαυτό μου να πέσει ξανά όσο κάτω ήμουν τις προηγούμενες μέρες, έστειλα στον αδελφό μου ένα ξεκάθαρο μήνυμα. «Μπες msn, χρειάζομαι να μιλήσουμε!!» Και μπήκε msn και μου έκανε κλήση και μιλούσαμε-μιλούσαμε-μιλούσαμε.

Και ξαφνικά, βλέπω δίπλα στην εικόνα που έχει μια μικρή καμερίτσα να με φλερτάρει. Και μετά από λιιιγο παρακάλι, έβαλε την κάμερα και τον είδα μετά από σχεδόν 5 μήνες. Εντάξει πιο παλιά είχε στείλει κάτι φωτογραφίες, αλλά άλλο το ζωντανό πρόγραμμα :Ρ

Είπαμε κάτι για προβλήματα; Είπαμε κάτι για πεσίματα; Δε θυμάμαι… :D

2 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

είδες; όποτε έχεις ανάγκη λοιπον, την έχεις τη στήριξη σου :))

Maita είπε...

Και τι στήριξη... Την καλύτερη!! :)

Καλή βδομάδα! :)