Νύχτα...

Νύχτα…
Πόσο όμορφη μπορεί να είναι η νύχτα
Έχεις κοιτάξει ποτέ τα αστέρια;
Έχεις προσέξει πως σου χαμογελάνε;
Έχεις ακούσει τις ιστορίες που σου λένε;
Ταξίδεψες με κάποιο από αυτά;



Νύχτα…
Γλυκιά
Ταξιδιάρικη
Ονειρική
Μελαγχολική



Νύχτα…
Πάντα ήξερε να με μαγεύει
Πάντα ήξερε να με κρατάει κοντά της
Πάντα ήξερε να παίρνει και να φέρνει ό,τι αγαπάω
Ήξερε να ταξιδεύει στα στενά του μυαλού μου
Και να ξεκλειδώνει διπλοκλειδωμένες πόρτες



Νύχτα…
Νύχτα είναι πάλι που τα γράφω όλα αυτά
Νύχτα είναι πάλι που χαζεύω τα αστέρια
Αυτά τα ίδια αστέρια
που μπορεί να χαζεύει οποιοσδήποτε από εσάς



Νύχτα…
Και αυτή τη συγκεκριμένη νύχτα
Αφήνω την καληνύχτα μου ειδικά
Σε εσάς που το μυαλό σας ταξιδεύει αυτές τις ώρες
Όπως ταξιδεύει και το δικό μου μυαλό
Το καθένα σε άλλα μονοπάτια
Αλλά σε όποιο μονοπάτι και να είστε
Έχετε μια καληνύχτα από μένα
Ειδική, ξεχωριστή και αποκλειστικά για σας

"Καληνύχτα!" :)

Καντάδα

Έχω χαρακτηριστεί αρκετές φορές υπερβολικά ρομαντική... Δεν το αρνήθηκα ποτέ! Με την προϋπόθεση πως είμαι ρομαντική στα όνειρα μου. Στη ζωή δεν περιμένω, ούτε τον πρίγκιπα, ούτε τον ιππότη του παραμυθιού(, όπως λέει και ένα τραγούδι :Ρ). Αλλά τα όνειρα είναι όνειρα και οι επιθυμίες, επιθυμίες και αλίμονο αν κάπου μέσα μας, δεν θέλουμε όντως να πραγματοποιηθούν.

Ναι λοιπόν, είμαι ρομαντική. Και ο άντρας των ονείρων μου θα κόψει, για παράδειγμα, ένα λουλουδάκι από το δρόμο, για να μου το δώσει, όπως προχωράμε αγκαλιά. Κίνηση πολύ πιο ρομαντική από το αγόρασμα λουλουδιών, κατά την άποψη μου πάντα.

Θυμάμαι, μικρό κοριτσάκι, που έμπαινε στην εφηβεία, ήμουν όταν άλλαξα πρώτη φορά δωμάτιο. Διάλεξα εκείνο με το παράθυρο στο δρόμο. Ξανάλλαξα δωμάτιο στο λύκειο. Όχι επειδή έπρεπε, αλλά επειδή μπορούσα και αυτή τη φορά διάλεξα εκείνο που έβλεπε στο μπαλκόνι. Ήρθα στο φοιτητικό σπίτι και είχα πάλι δυο επιλογές. Το ήσυχο πίσω δωμάτιο και το δωμάτιο με το μπαλκόνι και τα παιδάκια του δημοτικού να σε ξυπνάν κάθε πρωί. Διάλεξα αυτό με το μπαλκόνι. Άσχετα θα μου πεις όλα αυτά... Καθόλου θα σου πω, γιατί όλα αυτά κρύβουν άλλη μια βαθιά, ρομαντική, επιθυμία μου. Ναι λοιπόν, ο άντρας των ονείρων μου, θα μου κάνει και καντάδα...

Ξέρω, ξέρω τι θα μου πεις. Πως ζω σε άλλη εποχή. Ναι, εντάξει το ξέρω, αλλά τα όνειρα είναι όνειρα και οι επιθυμίες, επιθυμίες και αλίμονο αν δεν εκμεταλλευτώ από τη μεριά μου τις πιθανότητες, κάπου, κάπως, κάποτε να πραγματοποιηθούν. Ακόμα κι αν πραγματοποιούνται μόνο στα όνειρα μου.

Πριν πολλούς-πολλούε μήνες, καθόμουν μπροστά σε ένα παράθυρο και κάποιος μου έκανε καντάδα. Δεν ήταν η σχέση μου, ούτε υποψήφια σχέση ήταν. Δεν υπήρχε καν κάτι ερωτικό μεταξύ μας. Ήταν μόνο ένα αγόρι, που ήξερε, που και που, να βγάζει έναν ερωτισμό, ακόμα και τη στιγμή που δεν καθόμουν πουθενά αλλού, παρά μόνο μπροστά από το παράθυρο του msn.

Το αγόρι με τον ερωτισμό σιγά-σιγά χάθηκε. Μάλλον κουράστηκε να προσπαθεί να βγάλει στην επιφάνεια τον δικό μου, κρυμμένο, ερωτισμό. Κι όμως, πριν φύγει, κατάφερε να μου δώσει ένα πολύτιμο δώρο. Κατάφερε να με κάνει να δω ένα όνειρο μου, να πραγματοποιείται από μια μεριά που ούτε καν είχα φανταστεί.

Όχι δε συγκρίνω τίποτα. Συνεχίζω να κοιμάμαι στο δωμάτιο με το μπαλκόνι, με μια κρυφή επιθυμία μέσα μου. Αλλά πλέον έχω να θυμάμαι κάτι παραπάνω από σκέτα όνειρα! Και που θέλω να καταλήξω; Δώστε στα πιο απραγματοποίητα όνειρα σας, την δυνατότητα να πραγματοποιηθούν με τρόπους που ούτε καν φανταστήκατε, κι αντί να απογοητευτείτε, απλώς χαμογελάστε τους! :)



υγ.1. Και με αυτή τη συμβουλή σας αποχαιρετώ... Προς το παρόν τουλάχιστον... Τον τελευταίο καιρό το μυαλό μου αρνείται την πραγματικότητα πιο έντονα από ποτέ. Τα ταξίδια στην φαντασία έχουν αρχίσει να γίνονται επικίνδυνα. Διαλέγω, λοιπόν, να απέχω απ' οτιδήποτε έχει σχέση με ιντερνετ και blogs. Να είστε καλά, να περνάτε όμορφα και μπορεί να τα ξαναπούμε!

Εξαιρέσεις!!!

Rous - Εξαιρέσεις

Το ξέρεις μ' αρέσεις
Μα μη με πιστέψεις
Σ' αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις

Η μέρα κυλάει
Για να έρθει η επόμενη να φέρει σκέψεις με άλλο αέρα
Και πριν να πιάσεις το νόημα περνάει
Στην αγκαλιά μου έλα
Είναι καλύτερη από της πόλης η δική μου η τρελά
Μα πρόσεξε μην μείνεις εκεί..

Το ξέρεις μ' αρέσεις
Μα μη με πιστέψεις
Σ' αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις

Και ψάχνεις για κάτι
Σε ένα φιλί σε μια μάτια
σε ένα χαμόγελο σε ένα άδειο κρεβάτι
Κι ας ξέρεις τίποτα δε θα είναι εκεί
Μα η αγάπη είναι εδώ
Χτυπάει την πόρτα μας και 'μεις σα μια γροθιά τ' όνειρο της
Και αυτή μας δείχνει το άσχημο πρόσωπο της

Το ξέρεις μ' αρέσεις
Μα μη με πιστέψεις
Σ' αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις

Σ' αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις

Άδειο το βλέμμα
Ο πόνος μέσα στο μυαλό, μέσα στο σώμα και στο αίμα
Να μην το δείξεις να μην μου το πεις
Μα φύγε αργά
Για να τραβήξουμε ξανά και οι δυο σε αντιθέτους δρόμους
Τι κι αν πονάω;
Τι κι αν πονάς;

Το ξέρεις μ' αρέσεις
Μα μη με πιστέψεις
Σ' αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις

Μη με πιστέψεις
Σ' αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις…