Σήμερα η μέρα έμοιαζε πολύ με την τελευταία μέρα πριν φύγω για διακοπές. Αύριο γράφω, το τελευταίο μάθημα, με το γράψιμο και λίγο διάβασμα πριν πέρασε η μέρα. Μεθαύριο θα ετοιμάζω πράγματα, θα καθαρίζω το σπίτι, θα έχω ένα σορό δουλειές γενικά. Τρίτη πουρνό-πουρνό, πριν ακόμα ανατείλει ο ήλιος, μπαίνω στο καράβι.
Σήμερα ήταν σαν την τελευταία μέρα. Πήγαμε αρχικά με την κολλητή μου μια τελευταία θάλασσα, μετά από πολύ καιρό οι δυο μας, απολαύσαμε τη θάλασσα, τον ήλιο, χωρίς μουρμούρες και γκρίνιες που μας συντρόφευαν τον τελευταίο καιρό, αλλά με κουτσομπολιό και βόλτες. Το βραδάκι, βόλτα στο κέντρο με την παρέα να χαιρετιστούμε για «καλό καλοκαίρι». Αφού επιστρέψαμε σπίτια μας, μετά από καμιά ώρα βόλτα μόνο με την κολλητή μου, συζητήσεις, εικόνες αναμνήσεις.
Και κάπως ήρθε στο μυαλό μου, πως «φυσιολογικά», αυτό θα μπορούσε να είναι το τελευταίο μου καλοκαίρι εδώ κάτω. Πέρασαν κιόλας 4 χρόνια. Χρόνια με τα πάνω και τα κάτω τους, με ευχάριστα και δυσάρεστα γεγονότα. Άνθρωποι κι άνθρωποι ήρθαν και έφυγαν από τη ζωή μου. Και σκεφτόμουν, ότι κάλλιστα, αυτή την περίοδο, θα μπορούσε να κλείνει ένας κύκλος της ζωής μου.
Ευτυχώς ή δυστυχώς αυτός ο κύκλος δεν κλείνει ακόμα. Ένα χρόνο ακόμα θα τον φάμε εδώ κάτω. Κάποιες αλλαγές τελευταία στιγμής στον οδηγό σπουδών, που με αναγκάζουν να πάρω μαθήματα που δεν είχα σκοπό και κυρίως η βαρεμάδα και η έλλειψη συγκέντρωσης σε κάποια μαθήματα, μας άφησαν πίσω.
Ευτυχώς, γιατί νοιώθω πως υπάρχουν ακόμα κενές σελίδες που πρέπει να γεμίσω πριν φύγω από εδώ. Δυστυχώς, γιατί όπως και να το κάνουμε, κι ας μη μου λένε τίποτα εκείνοι, αισθάνομαι τύψεις για τους γονείς μου.
Αλλά αυτά δεν έχουν, τώρα τουλάχιστον, σημασία. Το θέμα μου είναι πως σήμερα όλο το κλίμα ήταν αποχαιρετισμού, για αυτούς τους 2 μήνες, που ο καθένας πάει στον τόπο του. Έτσι αποφάσισα σήμερα να γράψω και την τελευταία μου ανάρτηση πριν το καλοκαίρι.
Για μένα αυτό το καλοκαίρι είναι πολύ ξεχωριστό και πολύ ιδιαίτερο για 2-3 διαφορετικούς λόγους. Ένας έχει να κάνει με τον πιο αγαπημένο μου άνθρωπο και τις αλλαγές στη ζωή του. Ένας έχει να κάνει με μια απόφαση μου. Μες το καλοκαίρι θα αποκτήσω το πρώτο μου παιδάκι… έστω και πνευματικό. Άλλωστε πιστεύω πως είμαι μικρή για άλλο παιδάκι ακόμα. Και ο άλλος θα φανεί, για αυτό δεν γράφω τίποτα, μην το γρουσουζέψω.
Δεν ξέρω τι θα κάνετε εσείς και θα που βρίσκεστε, αλλά να έχετε ένα υπέροχο καλοκαίρι. Με διακοπές ή μη, με δυσκολίες ή όχι, να περάσετε τέλεια! Ο καιρός βοηθάει να ανοίξει το μυαλό και η καρδιά. Με κέφι και ενέργεια και όλα θα είναι όμορφα!!
Σήμερα ήταν σαν την τελευταία μέρα. Πήγαμε αρχικά με την κολλητή μου μια τελευταία θάλασσα, μετά από πολύ καιρό οι δυο μας, απολαύσαμε τη θάλασσα, τον ήλιο, χωρίς μουρμούρες και γκρίνιες που μας συντρόφευαν τον τελευταίο καιρό, αλλά με κουτσομπολιό και βόλτες. Το βραδάκι, βόλτα στο κέντρο με την παρέα να χαιρετιστούμε για «καλό καλοκαίρι». Αφού επιστρέψαμε σπίτια μας, μετά από καμιά ώρα βόλτα μόνο με την κολλητή μου, συζητήσεις, εικόνες αναμνήσεις.
Και κάπως ήρθε στο μυαλό μου, πως «φυσιολογικά», αυτό θα μπορούσε να είναι το τελευταίο μου καλοκαίρι εδώ κάτω. Πέρασαν κιόλας 4 χρόνια. Χρόνια με τα πάνω και τα κάτω τους, με ευχάριστα και δυσάρεστα γεγονότα. Άνθρωποι κι άνθρωποι ήρθαν και έφυγαν από τη ζωή μου. Και σκεφτόμουν, ότι κάλλιστα, αυτή την περίοδο, θα μπορούσε να κλείνει ένας κύκλος της ζωής μου.
Ευτυχώς ή δυστυχώς αυτός ο κύκλος δεν κλείνει ακόμα. Ένα χρόνο ακόμα θα τον φάμε εδώ κάτω. Κάποιες αλλαγές τελευταία στιγμής στον οδηγό σπουδών, που με αναγκάζουν να πάρω μαθήματα που δεν είχα σκοπό και κυρίως η βαρεμάδα και η έλλειψη συγκέντρωσης σε κάποια μαθήματα, μας άφησαν πίσω.
Ευτυχώς, γιατί νοιώθω πως υπάρχουν ακόμα κενές σελίδες που πρέπει να γεμίσω πριν φύγω από εδώ. Δυστυχώς, γιατί όπως και να το κάνουμε, κι ας μη μου λένε τίποτα εκείνοι, αισθάνομαι τύψεις για τους γονείς μου.
Αλλά αυτά δεν έχουν, τώρα τουλάχιστον, σημασία. Το θέμα μου είναι πως σήμερα όλο το κλίμα ήταν αποχαιρετισμού, για αυτούς τους 2 μήνες, που ο καθένας πάει στον τόπο του. Έτσι αποφάσισα σήμερα να γράψω και την τελευταία μου ανάρτηση πριν το καλοκαίρι.
Για μένα αυτό το καλοκαίρι είναι πολύ ξεχωριστό και πολύ ιδιαίτερο για 2-3 διαφορετικούς λόγους. Ένας έχει να κάνει με τον πιο αγαπημένο μου άνθρωπο και τις αλλαγές στη ζωή του. Ένας έχει να κάνει με μια απόφαση μου. Μες το καλοκαίρι θα αποκτήσω το πρώτο μου παιδάκι… έστω και πνευματικό. Άλλωστε πιστεύω πως είμαι μικρή για άλλο παιδάκι ακόμα. Και ο άλλος θα φανεί, για αυτό δεν γράφω τίποτα, μην το γρουσουζέψω.
Δεν ξέρω τι θα κάνετε εσείς και θα που βρίσκεστε, αλλά να έχετε ένα υπέροχο καλοκαίρι. Με διακοπές ή μη, με δυσκολίες ή όχι, να περάσετε τέλεια! Ο καιρός βοηθάει να ανοίξει το μυαλό και η καρδιά. Με κέφι και ενέργεια και όλα θα είναι όμορφα!!
Καλό καλοκαίρι!!!
Τα λέμε σε 2 μήνες ξανά, εκτός εκτάκτου.
