Πανσέληνος

Ας μου πει κάποιος, γιατί με μελαγχωλική διάθεση ακούω Χαρούλα;








Τα ζήτησα όλα απ' τη ζωή μου...


είναι αλλιώτικη η σιώπη χωρίς παρέα...

Είναι σκλήρο για μια γυναίκα να 'ναι μόνη
στο λέω τώρα που η
αλήθεια δεν θυμώνει.
Όση και να 'ναι η δύναμή μου, θέλω έναν άνθρωπο μαζί μου

Η μοναξιά στήνει παγίδες και πληγώνει...


το σπίτι μου έρημο μα κάνουμε παρέα...

Η ζωή...

Όταν η ζωή σου παίρνει ένα δρόμο διαφορετικό από αυτόν που ονειρευόσουν, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να το πάρεις απόφαση. Όχι να παραιτηθείς από τα όνειρα και τα θέλω σου, αλλά να τα προσαρμόσεις. Κι αν δεις πως χάνεις κάτι, ίσως είναι η ώρα να κυνηγήσεις κάτι άλλο. Η ζωή είναι πολύ πιο μικρή από ό,τι φαντάζεσαι, για να τα ζήσεις όλα. Αλλά και πολλή μεγάλη για να παραιτηθείς από όλα. Προσάρμοσε τις προτεραιότητες σου στα νέα δεδομένα και σταμάτα να τρέχεις πίσω από ότι φεύγει πιο γρήγορα από εσένα. Δε σου λέω να κάνεις εκπτώσεις στα όνειρα σου, σου λέω να είσαι ευτυχισμένος κι έτσι ίσως τα προλάβεις όλα.

Άλλωστε ας το ομολογήσουμε, όλοι μέσα μας, μια τέλεια ζωή, δεν την θέλουμε… Είναι ωραία για τη φαντασία μας, αλλά θα ήταν πολλή βαρετή και ανιαρή αν ήταν πραγματικότητα. Χωρίς αξία και νόημα της ευτυχίας, του χαμόγελου, της χαράς. Για αυτό πάνω από όλα να αγωνιζόμαστε να έχουμε ζωή, με τα λάθη, με τα παθήματα, με τα δάκρυα και τις απογοητεύσεις μας. Γιατί η ζωή είναι πολύ γλυκιά, μόνο όταν τη ζούμε και όχι όταν κάνουμε σχέδια για μια γλυκιά ζωή. Η γλύκα δε βρίσκεται στις ωραίες στιγμές, αφού η ομορφιά είναι στις αντιθέσεις της. Για αυτό όπως μου είπε και μια φίλη, πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και ζήστε την!




Να αγωνίζεστε



και να ξεκουράζεστε.



Να δουλεύετε




και να διασκεδάζετε



Να ενθουσιάζεστε



και να απογοητευόσαστε.



Να αγαπάτε




και να σιχαίνεστε.




Να
χαμογελάτε



και να δακρύζετε.






Να νιώθετε! Να ζείτε!







*Και επιπλέον τραγουδάκι: