Τα όνειρα της μέρας

Ένα ακόμα βράδυ από αυτά που δεν αντέχω. Ένα ακόμα βράδυ που χιλιάδες σκέψεις γεμίζουν το μυαλό μου. Μόνη διέξοδος, η φαντασία και τα όνειρα μου… Όλα αυτά τα μακάρι που είπα κατά τη διάρκεια της μέρας. Όλα αυτά που ζήτησα, μα δεν ήρθαν ποτέ. Με κλειστά ή ανοιχτά μάτια, με μουσική ή ησυχία, με κουβέντες με φίλους ή μόνη, ξεκινάω ένα ταξίδι...

Θα τελειώσει μόνο την ώρα που θα με πάρει ο ύπνος. Τότε θα ξεκινήσει ένας καινούργιος κύκλος ονείρων. Όνειρα που δεν διάλεξα και άλλες φορές μοιάζουν με αυτά που κάνω τη μέρα, ενώ άλλες φορές γίνονται εφιάλτες.

Όταν ξυπνήσω δεν έχει μείνει τίποτα. Μόνο η ωμή πραγματικότητα, που τις περισσότερες φορές φροντίζει να μην δείχνει τον καλύτερο εαυτό της. Κι ακόμα κι αν δεν το βλέπεις σε σένα, το βλέπεις καθημερινά γύρω σου, δίπλα σου πολλές φορές. Δύο πράγματα με κρατάνε ακόμα. Τα όνειρα που ξαναφτιάχνω κάθε πρωί, για να μπορώ να ταξιδεύω το βράδυ, αλλά κυρίως μια πράξη που κάνω κάθε μέρα για να φτάσω πιο κοντά στα όνειρα μου. Γιατί το να τα παρακολουθώ απλά, δεν μου προσφέρει κάτι.

Κάθε βράδυ λοιπόν κάνω ένα ταξίδι, που προσπαθώ να πραγματοποιήσω την επόμενη μέρα, ένα ταξίδι στα όνειρα της μέρας!