...χωριό...

Αυτές τις μέρες, θα ήθελα πολύ να ήμουν στο χωριό μου… Να καθόμασταν όλη η οικογένεια στο καθιστικό και να μιλούσαμε. Εγώ να είμαι μπροστά στο τζάκι και να παίζω με τη φωτιά. Να απλώνω τα χέρια μου προς το μέρος της, μήπως και ζεσταθούν και οι γονείς να φωνάζουν, πως κάθομαι πολλές ώρες πολύ κοντά. Η μαμά να έχει ετοιμάσει τραχανά για βραδινό, για να μας ζεστάνει. Αχ, και να είχαμε και κάστανα!

Θα ήθελα να είμαι στο χωριό και να μαζευόμασταν με τα παιδιά. Όταν θα άρχιζε να ψιλοβρέχει να πηγαίναμε στο καφενείο και να παίζαμε κανένα παιχνίδι στα χαρτιά. Να πηγαίναμε πάνω στην αίθουσα και να βλέπαμε καμιά ταινία. Ή να πηγαίναμε σε κάποιο σπίτι και να καθόμασταν όλοι μαζί στο σοφά, δίπλα στο τζάκι, να μιλούσαμε, να παίζαμε χαρτιά ή μονόπολη και να γελούσαμε πολύ.

Θα ήθελα να είμαι στο χωριό και να μαζευόμασταν με τα παιδιά στο σχολείο. Να καθόμασταν έξω παρά το τσουχτερό κρύο και να ανάβαμε μια φωτιά. Όχι πως θα ζεσταινόμασταν, αλλά θα περνούσαμε ωραία. Θα είχαμε πάρει από το σπίτι και κανά ποτάκι, καμιά κούννα. Θα κάναμε λίγη κούνια και θα ψάχναμε κάποια μπάλα από τα πιο μικρά για να παίξουμε. Μετά ίσως πηγαίναμε για εφτάπετρο ή αν βαριόμασταν θα το κανονίζαμε για την επόμενη μέρα.

Θα ήθελα να είμαι στο χωριό και να το περπατήσω. Να βγω έξω από την κατοικημένη περιοχή με το μπαμπά μου και να γυρνάμε σε κάθε γωνιά. Να χαζεύω τις αμυγδαλιές και να κόψω λίγες για το σπίτι. Να φτάσουμε μέχρι το ποταμάκι εκεί κάτω κι εγώ να βγάζω συνέχεια φωτογραφίες.

Θα ήθελα να είμαι στο χωριό. Στην πάγκα μου πάνω, κουκουλωμένη, να διαβάζω ένα βιβλίο για να χαλαρώσω και να κοιμηθώ μετά από λίγο, αλλά να ακούω όλα όσα γίνονται στο σπίτι. Στο τέλος να αποφασίσω πως δε θέλω να κοιμηθώ, και να κατέβω για να διαβάσω το βιβλίο μου δίπλα στο τζάκι. Όλη η οικογένεια θα κόβει βόλτες μπροστά μου και όλοι θα θυμούνται να μου πουν κάτι. Στο τέλος θα κλείσω το βιβλίο, αλλά θα έχουν αρχίσει όλοι οι άλλοι να κάνουν κάτι και θα είμαι εγώ αυτή που ενοχλώ.

Θα ήθελα να είμαι στο χωριό, για να ανοίγω μια κουρτίνα και να φωνάζω καλημέρα σε όλους. Το βράδυ να περπατάω στις μύτες, μην ενοχλήσω κανέναν. Το χωριό να μυρίζει σε κάθε του γωνιά χειμώνα. Η υγρασία, η βροχή, τα φυτά, το χώμα, τα τζάκια. Να μπορείς να μπεις σε οποιοδήποτε σπίτι οποιαδήποτε στιγμή. Αχ, πόσο θα ήθελα να είμαι στο χωριό. Αν κάποιος μου έκανε τώρα τα εισιτήρια για 4-5 μέρες, θα ήθελα όλες να τις περάσω εκεί. Να είμαι άρρωστη και να μη με νοιάζει, γιατί έχω τη μαμά.

…Ο πυρετός έχει φύγει μαζί με την κούραση και την εξάντληση. Ο βήχας παραμένει εδώ με τις ζαλάδες και σήμερα ο γιατρός μου έγραψε καινούργια φάρμακα… Εγώ από την άλλη κουράστηκα να προσέχω και να βγαίνω από το σπίτι μόνο για τη σχολή… Θέλω χωριό λέμε!!! Θέλω βόλτες!!!

2 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

αχ βρε κοριτσάκι μου, τι ωραίο ποστ!

μας μεταφέρεις στο χωριό σου, σ' αυτά που αγαπάς, και το κανεις τόσο καλά, που λες και περπατάμε μαζί σου στα δρομάκια, λες κι απλώνουμε κι εμεις τα χέρια να κοψουμε ένα κλαδί μυγδαλιάς..

περαστικά γρήγορα να 'ναι, κι αφου έπεσε ο πυρετος, μια χαρά!

φιλιά κι ησυχο βράδυ ευχομαι!

Maita είπε...

Χαίρομαι που ήρθες στο χωριό μαζί μου :)

Ευχαριστώ πολύ για τα περαστικά!

Καλό βράδυ! :)