Θυμάμαι...

"Θυμάμαι να σε βλέπω πρώτη φορά σε μια γιορτή. Θυμάμαι να μου κάνεις εντύπωση. Θυμάμαι να ρωτάω τον αδελφό μου για σένα. Θυμάμαι τη μέρα που ετοίμαζα το πάρτυ για τη γιορτή μου, να τρέχω στους αγώνες του αδελφού μου, για να σε καλέσω. Θυμάμαι να μην έρχεσαι τελικά. Θυμάμαι να παίρνω το τηλέφωνο σου, για να σου ευχηθώ στη γιορτή σου. Θυμάμαι να κανονίζουμε να βρεθούμε.Θυμάμαι εκείνο το βραδάκι που ήρθα στο σπίτι σου, με ένα σφίξιμο στην καρδιά, αγωνιώντας για το τι θα γίνει και σκεφτόμενη αν έκανα καλά που δέχτηκα να έρθω κι όχι να πάμε κάπου έξω. Θυμάμαι να σπάω το κεφάλι μου για να έχω πάντα κάτι να πω (πράγμα πολύ δύσκολο για μένα, πίστεψε με!) κι εσύ να κάνεις τις συζητήσεις όσο πιο αόριστες και απρόσωπες μπορείς. Θυμάμαι να προσπαθώ να σε πλησιάσω κι εσύ να είσαι αλλού. Θυμάμαι να βρίσκομαι τελικά εκείνο το βράδυ με σένα και όλη την παρέα του αδελφού μου και να θέλω να εξαφανιστώ γιατί δεν αντέχω τέτοιο ρεζιλίκι. Θυμάμαι από εκείνη τη μέρα να ανταλλάζουμε τυπικά «γεια, τι κάνεις;», όταν συναντιόμαστε."

"Θυμάμαι το φιλαράκι μου, να μου λέει στο λεωφορείο να προσέχω, γιατί η έλλειψη κοριτσιών, κάνει τα αγοράκια κάπως πιο… «επιθετικά». Θυμάμαι να σε βλέπω να μπαίνεις στο club και να μου κάνεις εντύπωση. Θυμάμαι να λέω από μέσα μου «αν είναι να πλησιάσει κάποιος, ας είναι αυτός». Θυμάμαι να μας συστήνουν λίγο μετά, και να κολλάω στο χαμόγελο σου. Θυμάμαι να χορεύουμε παρέα και να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά. Θυμάμαι να βγαίνουμε έξω οι δυο μας. Θυμάμαι να φιλιόμαστε… Θυμάμαι να περπατάμε στο δρόμο και να με έχεις αγκαλιά. Θυμάμαι να χαμογελάω συνέχεια και να μου λες πόσο όμορφο χαμόγελο έχω. Θυμάμαι την καρδιά μου να χοροπηδά. Θυμάμαι να στέλνεις μηνύματα, γιατί θες να με δεις. Θυμάμαι να σε κοιτάω στα μάτια, χωρίς κανείς να βιάζεται να πάρει τη ματιά του. Θυμάμαι να μένω μια μέρα παραπάνω και να καταριέμαι την εργασία που έπρεπε να παραδώσω και με ανάγκαζε να γυρίσω πίσω. Θυμάμαι να σε ψάχνω με την ματιά μου παντού στα κτελ και να μην προσέχω καλά-καλά σε ποιο λεωφορείο μπαίνω. Θυμάμαι να μην εμφανίζεσαι τελικά και να στεναχωριέμαι γιατί ήξερα μέσα μου, πως εκείνη θα ήταν η τελευταία φορά που θα σε έβλεπα, κι ας ξαναρχόμουν. Θυμάμαι να μου στέλνεις μήνυμα και να μου ζητάς συγγνώμη. Θυμάμαι να μιλάμε μερικές φορές στο msn. Θυμάμαι να εξαφανίζεσαι, όπως ήταν στο πρόγραμμα."

"Θυμάμαι, χρόνια πριν, δευτέρα λυκείου πήγαινα, να έρχομαι για να δω τον αδελφό μου. Θυμάμαι από όσους γνώρισα μόνο εσύ να μου κάνεις εντύπωση. Θυμάμαι να επιστρέφω δυο χρόνια μετά, για να μείνω, και να μη σε έχω δει καθόλου. Θυμάμαι δυο χρόνια μετά, να έρχεσαι για διακοπές στο νησί μου. Θυμάμαι να σε βλέπω στο λιμάνι, να χαμογελάω και να λέω από μέσα μου «ααααχ, οοοο…». Θυμάμαι μια βδομάδα, στις διαδρομές να μένουμε πάντα κάπου πιο πίσω οι δυο μας, κι αν ήταν δυνατόν να με κρατάς στη μεριά που δεν ήταν οι υπόλοιποι. Θυμάμαι να θες να με γνωρίσεις και να με γεμίζεις πλαγίως κοπλιμέντα. Θυμάμαι μαζί σου να έχω πάντα κάτι να πω, να μην κολλάω, να μην μπλοκάρω, να μην σπάω το κεφάλι μου ούτε για μια στιγμή (πράγμα πολύ σπάνιο για μένα, όταν δεν ξέρω κάποιον καλά). Θυμάμαι τις φορές που ήμασταν όλοι μαζί να έχεις το βλέμμα σου πάνω μου. Θυμάμαι να σε κοιτάω κι εγώ και να συναντιούνται οι ματιές μας. Θυμάμαι να μου χαμογελάς συνέχεια και να νιώθω υπέροχα. Θυμάμαι τη μέρα που έφευγες, να μου λες πως χάρη σε μένα πέρασες μια τόσο όμορφη βδομάδα. Θυμάμαι να μου υπόσχεσαι πως θα τα πούμε όταν επιστρέψω κι εγώ. Θυμάμαι να στεναχωριέμαι όταν έφευγες και όλο το βράδυ το μυαλό μου να είναι στο καράβι που ταξιδεύεις. Θυμάμαι να έχω την τέλεια ευκαιρία να σε δω όταν επιστρέψω. Θυμάμαι να μην είσαι πουθενά. Θυμάμαι να αφήνω ανοιχτό το κινητό και τη νύχτα και να περιμένω από πάνω, μέρες, πότε θα απαντήσεις. Θυμάμαι να σε βλέπω πολύ καιρό μετά τυχαία και να χαιρετιόμαστε τυπικά. Θυμάμαι να σε συναντάω ένα μήνα πριν, μαζί με τον αδελφό μου, να χαιρετιόμαστε τυπικά, να λέτε ό,τι λέτε, να χαιρετάς, να φεύγεις και να γυρνάς να με κοιτάς με εκείνο το βλέμμα και να μου χαμογελάς με εκείνο το χαμόγελο κι εγώ από μέσα μου να αναρωτιέμαι «γιατί;». Θυμάμαι 5 μέρες πριν να ρωτάω τον αδελφό μου «πάντα με αυτό το βλέμμα σας κοιτάει στο msn;» και να σε χαζεύω τη φωτογραφία σου. Θυμάμαι χτες να βλέπουμε με κάτι άλλους φίλους του αδελφού μου τις φωτογραφίες του περσινού καλοκαιριού και ο ένας να μου λέει πως ταιριάζουμε πολύ στις φωτογραφίες μαζί… δένουμε και να χαίρομαι, γιατί αυτό σημαίνει πως δεν φαντάστηκα κάτι. Θυμάμαι πως όλα αυτά είναι περσινές υπέροχες αναμνήσεις και χαμογελάω."

"Θυμάμαι να έρχεται η κολλητή μου για να ξεκινήσει η φοιτητική μας πορεία. Θυμάμαι επειδή ακόμα δεν έχουμε γνωρίσει άτομα να βγαίνουμε με τον αδελφό της και την παρέα του. Θυμάμαι από όλη την παρέα να ξεχωρίζουν 2, ο αντικειμενικά κούκλος και εσύ. Θυμάμαι το χαμόγελο σου να είναι ό,τι πιο όμορφο έχω δει. Θυμάμαι την κολλητή μου να μιλάει για τον άλλο και να λέω «Ναι, θεός, αλλά εγώ προτιμώ αυτόν!», και να σε χαζεύω. Θυμάμαι τη φωνή σου να είναι πολύ ξεχωριστή. Θυμάμαι να έχεις σχέση, οπότε να είναι φάτε μάτια ψάρια… Θυμάμαι να σε ξαναβλέπω μήνες μετά, να είσαι ελεύθερος και να λέμε με την κολλητή μου, να κανονίσει τίποτα ο αδελφός της. Θυμάμαι να παίζουν συνεχώς ματιές. Θυμάμαι να θες τελικά την κολλητή μου. Θυμάμαι τελικά-τελικά να τα φτιάχνεις με άλλη. Θυμάμαι να μου αρέσεις πολύ. Θυμάμαι να καρφώνω το βλέμμα μου πάνω σου, ασυναίσθητα, κάθε φορά που σε συναντώ. Θυμάμαι να σε καλώ στη γιορτή μου κι ας ξέρω πως δε θα έρθεις. Θυμάμαι να στεναχωριέμαι που δεν ήρθες. Θυμάμαι την αδελφή της κοπέλας σου, που είναι στην ίδια σχολή με την κολλητή μου κι εμένα, να μας βγάζει συνεχώς φωτογραφίες από το κινητό της σε ένα εργαστήριο και να αναρωτιόμαστε τι θα της έχετε πει και τι στο καλό έχουν γίνει αυτές οι φωτογραφίες. Θυμάμαι να σε ξεχνάω, αλλά πάντα να αισθάνομαι περίεργα όποτε σε βλέπω στο δρόμο. Θυμάμαι να ξαναχωρίζεις. Θυμάμαι να πηγαίνουμε στις κρητικές βραδιές του ΤΕΙ και να είσαι πάντα κάπου εκεί. Θυμάμαι να θέλω ένα φιλί σου έστω και στο μάγουλο. Θυμάμαι να θέλω να χορέψω όποτε χόρευες κι εσύ. Θυμάμαι να πηγαίνω σε μια γιορτή μόνο και μόνο για να βρεθώ πάλι κοντά σου, να μπορέσω να χαζέψω τα μάτια σου, το χαμόγελο σου. Θυμάμαι να γίνομαι ρεζίλι στους φίλους σου. Θυμάμαι ο ένας να με πειράζει συνέχεια. Θυμάμαι να σε ξεχνάω για τα καλά. Θυμάμαι να σε βλέπω στο δρόμο και να μην νοιώθω τίποτα. Θυμάμαι να κάθομαι δίπλα σου και να σου δείχνω μαθηματικά και να μη θέλω τίποτα παραπάνω. Θυμάμαι πάντα μα πάντα να χαζεύω το χαμόγελο σου, το πιο όμορφο χαμόγελο."

"Θυμάμαι να είσαι το πρώτο άτομο που γνώρισα όταν ήρθα για τη φοιτητική μου ζωή εδώ. Θυμάμαι να περνάω πάντα πολύ καλά μαζί σου. Να γελάω πολύ, να μιλάω και να έχω πράγματα να συζητήσω. Θυμάμαι κάθε φορά που είναι να έρθουν κάποιοι στο σπίτι, να ρωτάω τον αδελφό μου ποιοι, περιμένοντας να ακούσω το όνομα σου, γιατί ξέρω πως αν έρθεις θα περάσω κι εγώ καλά. Θυμάμαι να κάνω το ίδιο κι όταν είναι να βγει ο αδελφός μου. Θυμάμαι τη μαμά μου να μου λέει, εκείνη τη βδομάδα που είχατε έρθει διακοπές στο νησί, πως έδειχνες ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Θυμάμαι να μου κάνει εντύπωση γιατί για άλλον περίμενα να το ακούσω, αλλά θυμάμαι να μην απογοητεύομαι, αλλά να χαμογελάω. Θυμάμαι να παίρνεις το μέρος μου και να προσπαθείς να μου φτιάξει το κέφι όταν δεν ήμουν καλά. Θυμάμαι να με νοιάζει οτιδήποτε πεις εσύ, να με νοιάζει η γνώμη σου. Θυμάμαι όλο να σκέφτομαι, να σκέφτομαι και να σκέφτομαι τη γελοία πρόσκληση που μου πέταξες για πλάκα. Θυμάμαι κάποια να μου πετάει πως είμαι κρυφά ερωτευμένη μαζί σου. Θυμάμαι να το αρνούμαι πεισματικά, αλλά όλο να το γυρνάω στο μυαλό μου. Θυμάμαι να ξεκαθαρίζω πως απλώς περνάω πάρα πολύ ωραία μαζί σου, κι αν κάτι μου λείπει απίστευτα σε αυτή την πόλη, είναι μια παρέα που να μπορώ να περνάω καλά και να γελάω. Θυμάμαι να λέω πως απλώς, αν δεν ήσουν φίλος του αδελφού μου, θα μπορούσαμε να είμαστε φίλοι. Θυμάμαι από τότε που γύρισα από το καλοκαίρι, να σκέφτομαι πως έχω πάρα πολύ καιρό να σε δω. Θυμάμαι πως όταν με το καλό φύγει ο αδελφός μου το Δεκέμβρη, σκέφτομαι αν θα χαθούμε. Αργότερα μάλλον θα θυμάμαι πως για άγνωστο λόγο σε κόλλησα σε αυτή την ανάρτηση και ενώ πάντα θα λέω πως περνάω πολύ καλά μαζί σου και θα μπορούσαμε να ήμασταν φίλοι, θα σκέφτομαι ένα αν…"

Θυμάμαι να κάνω χιλιάδες όνειρα. Θυμάμαι να φέρνω έναν-έναν τους παραπάνω στον ύπνο μου, να μου κρατούν… παρέα. Θυμάμαι τα όνειρα μου να γκρεμίζονται. Θυμάμαι να πονάω. Θυμάμαι να αισθάνομαι χάλια. Θυμάμαι να απογοητεύομαι. Θυμάμαι όμως να ζω. Θυμάμαι να αισθάνομαι. Θυμάμαι να γεμίζω μέσα μου. Δεν έχω ιδέα τι θυμούνται όλοι αυτοί. Δεν έχω ιδέα τι σκέφτονται, κι αν σκέφτονται κάτι, κι αν αισθάνθηκαν ποτέ το παραμικρό. Όμως εξαιτίας τους έχω εγώ να θυμάμαι. Κι αυτό θα μου γεμίζει πάντα με ένα τεράστιο χαμόγελο τα χείλη.