Σας ευχαριστώ πολύ!
Όλους εσάς που περάσατε από εδώ.
Όλους εσάς που με βοηθήσατε με μια κουβέντα στα δύσκολα και χαρήκατε μαζί μου στα ωραία.
Όλους εσάς που βρίσκατε ενδιαφέρον σε αυτά που έγραφα, φανερά ή κρυφά.
Ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ σε εσάς που μετά από τόσο καιρό, τόσο από εδώ όσο και από το παλιό μου στέκι, με νοιαστήκατε πραγματικά.
Κι ένα συγγνώμη...
Και ένα ακόμα πιο ιδιαίτερο ευχαριστώ στη Μαριλένα. Όχι γιατί ήταν η πιο τακτική, αλλά γιατί, μέσα από τα δικά μου μάτια, σε κάθε ανάρτηση ήταν η πιο ειλικρινής. Εντάξει για να μην αδικώ κάποιους, μια από τους πιο ειλικρινείς. Και εκτός αυτού, στις πιο δικές μου και ανώνυμες σκέψεις ήταν ένα είδος "blogικής μαμάς", αν μπορώ να χρησιμοποιήσω έναν τέτοιο όρο, ήταν μια φωνή μαμάς τέλος πάντων, σε μια περίοδο που η μαμά μου είναι λίγο μακριά και δεν είναι εύκολο να συζητάω μαζί της για ό,τι θέλω την ώρα που το έχω ανάγκη. (Όχι μανούλα μου δε σε συγκρίνω με καμία. Για μένα εσύ είσαι η καλύτερη και η μοναδική, αλλά όλες οι μανούλες σε κάποια θέματα τις ίδιες φωνές και τις ίδιες ανησυχίες έχετε.)
Για τους λόγους που έχω ήδη εξηγήσει, πρέπει να απέχω από εδώ. Και επειδή με ένα ανοιχτό blog, είναι πολύ δύσκολο, αυτή θα είναι η τελευταία και η μοναδική μου ανάρτηση, για αρκετό καιρό τουλάχιστον.
Θα μπορούσα να αφήσω τα σχόλια ανοιχτά, αλλά θα είναι χειρότερα. Ένα άσχετο σχόλιο μια άσχετη στιγμή δε θα είναι και ότι καλύτερο. Παρόλα αυτά, όσοι έχετε ήδη κάποιο e-mail μου ή κάτι άλλο που μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου εκτός blog, είστε εσείς που δε θα με ενοχλήσετε αν οποιαδήποτε στιγμή θελήσετε οτιδήποτε!! Αν σας περάσει από το μυαλό, μην το σκεφτείτε καν, μιλήστε μου. Αν μιλάμε για e-mail και αργήσω να απαντήσω, είναι επειδή για άλλους λόγους, γενικά θα απέχω και από οθόνες όσο μπορώ.
Κάπου, κάπως, κάποτε μπορεί και να τα ξαναπούμε.
Όπως και να έχει, να περνάτε καλά, να διασκεδάζετε και να σφύζετε από υγεία μαζί με τους γύρω σας!!! :)
Όλους εσάς που περάσατε από εδώ.
Όλους εσάς που με βοηθήσατε με μια κουβέντα στα δύσκολα και χαρήκατε μαζί μου στα ωραία.
Όλους εσάς που βρίσκατε ενδιαφέρον σε αυτά που έγραφα, φανερά ή κρυφά.
Ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ σε εσάς που μετά από τόσο καιρό, τόσο από εδώ όσο και από το παλιό μου στέκι, με νοιαστήκατε πραγματικά.
Κι ένα συγγνώμη...
Και ένα ακόμα πιο ιδιαίτερο ευχαριστώ στη Μαριλένα. Όχι γιατί ήταν η πιο τακτική, αλλά γιατί, μέσα από τα δικά μου μάτια, σε κάθε ανάρτηση ήταν η πιο ειλικρινής. Εντάξει για να μην αδικώ κάποιους, μια από τους πιο ειλικρινείς. Και εκτός αυτού, στις πιο δικές μου και ανώνυμες σκέψεις ήταν ένα είδος "blogικής μαμάς", αν μπορώ να χρησιμοποιήσω έναν τέτοιο όρο, ήταν μια φωνή μαμάς τέλος πάντων, σε μια περίοδο που η μαμά μου είναι λίγο μακριά και δεν είναι εύκολο να συζητάω μαζί της για ό,τι θέλω την ώρα που το έχω ανάγκη. (Όχι μανούλα μου δε σε συγκρίνω με καμία. Για μένα εσύ είσαι η καλύτερη και η μοναδική, αλλά όλες οι μανούλες σε κάποια θέματα τις ίδιες φωνές και τις ίδιες ανησυχίες έχετε.)
Για τους λόγους που έχω ήδη εξηγήσει, πρέπει να απέχω από εδώ. Και επειδή με ένα ανοιχτό blog, είναι πολύ δύσκολο, αυτή θα είναι η τελευταία και η μοναδική μου ανάρτηση, για αρκετό καιρό τουλάχιστον.
Θα μπορούσα να αφήσω τα σχόλια ανοιχτά, αλλά θα είναι χειρότερα. Ένα άσχετο σχόλιο μια άσχετη στιγμή δε θα είναι και ότι καλύτερο. Παρόλα αυτά, όσοι έχετε ήδη κάποιο e-mail μου ή κάτι άλλο που μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου εκτός blog, είστε εσείς που δε θα με ενοχλήσετε αν οποιαδήποτε στιγμή θελήσετε οτιδήποτε!! Αν σας περάσει από το μυαλό, μην το σκεφτείτε καν, μιλήστε μου. Αν μιλάμε για e-mail και αργήσω να απαντήσω, είναι επειδή για άλλους λόγους, γενικά θα απέχω και από οθόνες όσο μπορώ.
Κάπου, κάπως, κάποτε μπορεί και να τα ξαναπούμε.
Όπως και να έχει, να περνάτε καλά, να διασκεδάζετε και να σφύζετε από υγεία μαζί με τους γύρω σας!!! :)
