Και κάπου εκεί τελειώνουν τα «αν» και χαίρεσαι που έπαιξες το χαρτάκι σου, γιατί οι υποθέσεις σου τελείωσαν μια ώρα νωρίτερα.
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στο χαμόγελο και την απογοήτευση, λες, «εντάξει, αυτό είναι για μένα, μην ψάχνεις παραπάνω», αλλά χωρίς να σε πάρει από κάτω. Μπορεί να μην ακούγεται πολύ αισιόδοξο, αλλά είναι η ώρα που διαχωρίζεις τα όνειρα από την πραγματικότητα και χαίρεσαι που μπορείς να ονειρευτείς χωρίς να πέσεις στην παγίδα. Και στο κάτω-κάτω αν έχεις άδικο η έκπληξη για μια φορά θα είναι ευχάριστη. Αλλά άκου, δεν κάνεις λάθος!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Ότι κι αν συμβαίνει, θέλω να βλέπω χαμόγελα... Το ξέρω είναι δύσκολο, έως ακατόρθωτο... Αλλά έχω κουραστεί να βλέπω λυπημένες φάτσες, ναι;;;
:-)
Καλέ αφού το λέω, "χωρίς να σε πάρει από κάτω".
Έχω χαμόγελα! Πολλά χαμόγελα! :)))
Δημοσίευση σχολίου