Κοιτάζω έξω... Βρέχει...
Θυμάμαι τι είχαμε πει... Χαμογελάω...
-Υπόσχεση;
-Υπόσχεση!
Το νερό κυλάει ρυάκι στο δρόμο... Εκεί μέσα τα αφήσαμε. Θυμάσαι; Να κάνουν το γύρω του κόσμου και να έρθουν να μας πουν. Ήρθε η ώρα να τα ακούσουμε για άλλη μια φορά. Κάτσε. Θα έχουν γεμίσει ένα σορό ιστορίες πάλι. Εσύ τους είχες ζητήσει τα ευχάριστα. Εγώ αυτά που είχαν δάκρυα.
-Λοιπόν; Θα μας πείτε;
Το παραμύθι τώρα αρχίζει... Ή μάλλον ξαναρχίζει... Όταν τελειώσει θα διαλέξω τα καλύτερα κομμάτια και θα τα βάλω σε κουτάκια. Θα τα τυλίξω με την πιο όμορφη κορδέλα και θα τα στείλω δωράκια.
(Νοέμβριος... Για όσους δεν ξέρουν ή δε θυμούνται ο μήνας γενεθλίων και γιορτών... Κι όσο πάει γεμίζει και παραπάνω... Όμορφα :) )
3 σχόλια:
"άκου" ένα παλιο τραγουδι:
βρέχει
κοιτα τι όμορφα που βρέχει
και τι μελαγχολία έχει
του φθινοπωρου η εποχή
βρεχει, βρεχει ολο βρεχει
κι η καρδια΄μου δεν αντέχει
έλα..
τα φιλιά μου ονειροκόριτσο και μια ομορφη Κυριακη ευχομαι να 'χεις :))
Θυμούνται...
:(
@Μαριλενα: Πολύ όμορφο τραγούδι :)
Καλό Σαββατοκύριακο!!!
@par...alogos: Εσύ μη θυμάσαι... Αν σου έρθει κανένα κουτάκι από αυτά θα είναι τυχαίο. Επειδή είσαι καλό παιδί.
Δημοσίευση σχολίου