Ø «Θέλω να τρέξω, να πετάξω, να χαθώ,
όμως φοβάμαι τι θα γίνει αν γυρίσω,
τον εαυτό μου να γελάσω προσπαθώ,
μα κάπου μέσα μου, βαθειά, δεν θα τον πείσω»
Συνέχεια γυρνάνε στο μυαλό μου αυτοί οι στίχοι. Συνέχεια όμως! Να τρέξω… Να πετάξω… Θα μπορέσω όμως να γυρίσω; Γιατί η δικιά μου θάλασσα έχει λιμάνι και μάλιστα με ελαφάκια…
Ø Το καλό με τα αγόρια, και ειδικά τους φοιτητές, είναι πως ότι και να τους προσφέρεις, εντυπωσιάζονται σα να έφτιαξες κάτι πολύπλοκο. Σε κάνουν να νιώθεις σπουδαία μαγείρισσα!
Ø Από αύριο τέλος το διάβασμα, αλλά δεν γυρνάω σπίτι. Άδικο δεν είναι; Εγώ και τα παιδαγωγικά μου… (τουλάχιστον είναι τα σίγουρα μαθήματα)
Ø Πρέπει να το πάρω απόφαση, σαν φοιτήτρια δε θα κοιμηθώ ποτέ στο κρεβάτι μου. Εκτός αν είναι στο σπίτι φίλοι του αδελφού μου, κοιμάμαι στον καναπέ. Από επιλογή, μη νομίζεις. Στον καναπέ, για άγνωστο λόγο, οι σκέψεις είναι λιγότερες και ο ύπνος πιο εύκολος.
Ø Από παλιά ήθελα να μάθω κιθάρα, αλλά δεν έκανα ποτέ καμία κίνηση. Τώρα συζητάω με έναν φίλο του αδελφού μου, να μου δείξει μερικά πραγματάκια.
Ø Απορία: Πόσα «λίγο από όλα» θα γράψω ακόμα;
3 σχόλια:
πρώτον: οσα θες θα γραψεις!
δευτερον: εσυ και το Ραφακι ειχατε ταυτοχρονως την έμπνευση της κιθάρας, ε;
τριτον: άμα σε παιρνει ο υπνος καλύτερα στον καναπέ, ε, δε θελει πολλη σκέψη: κανε τον μονιμο κρεββάτι σου!
φιλια πολλά!
ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΓΡΑΨΕ ΟΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ.ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΚΙΘΑΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΤΟ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.
@Μαριλενα: Α, η έμπνευση της κιθάρας υπάρχει μόνιμα στο μυαλό μου χρόνια τώρα. Αλλά πότε το ένα πότε το άλλο, δεν προσπάθησα να κάνω κάτι, μέχρι που μου δόθηκε η ευκαιρία.
Όσο για τον καναπέ, αυτό έχω κάνει. Το κρεβάτι μου με φιλοξενεί ελάχιστα βράδια, όταν το καθιστικό είναι "κατηλλημένο".
@JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS: Θα το προσπαθήσω και ό,τι γίνει :)
Δημοσίευση σχολίου